شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان میکند که همیشه به محبوب خود عشق و اشتیاق بیشتری خواهد داشت و خود را در برابر او humble و خاکسار میداند. او حتی اگر روزی بخواهد سر را از خاک محبوبش جدا کند، همچنان به او تعلق خاطر خواهد داشت.
جان پیش تو بر میان کمر خواهم داشتهر دم به تو شوق بیشتر خواهم داشت
هوش مصنوعی: هر لحظه جانم را فدای تو میکنم و همواره شوق و اشتیاقم به تو بیشتر خواهد شد.
من خاک توام دایم و خاکم بر سرگر سر ز سر خاک تو بر خواهم داشت
هوش مصنوعی: من همیشه در خدمت تو هستم و اگر روزی بخواهم از تو جدا شوم، با خاک تو و ریشههایم خداحافظی خواهم کرد.