شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به احساسات عمیق و درد عاشقانه خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که با نادیده گرفتن عشق، دلش برمی‌خیزد و از سوز و آتش عشق، خاکستر و درد درونش افزایش می‌یابد. در یک لحظه که اندکی از درد عشق کاسته می‌شود، دوباره میلیون‌ها بار احساس عاشقانه در او بیدار می‌شود.
نادیده ترا دیدهٔ من دل برخاستوز سوز فرونشست و خاکستر خاست
هوش مصنوعی: چشم من به تو نگریست و دل من به طور ناخواسته برانگیخته شد، و از سر شوق و دلتنگی، آتش درونم خاموش گردید و فقط خاکستر آن باقی ماند.
یک لحظه که ناگه شودم درد تو کماز خواب هزار بار عاشق برخاست
هوش مصنوعی: در یک لحظه که ناگهان به یاد تو میافتم، درد و رنج ناشی از عشق، کم از خوابی نیست که هزار بار از آن بیدار شوم.