شمارهٔ ۶۸
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق عمیق و بی‌نظیر شاعر نسبت به معشوقه‌اش می‌پردازد. شاعر می‌گوید که حتی اگر دنیا را به هم بریزند، حاضر نیست از عشق و خیالات او دل بکند و هیچ زیبایی دیگری را با زیبایی او مقایسه کند. علاقه و وابستگی او به معشوقش چنان است که هیچ چیز نمی‌تواند آن را تحت تأثیر قرار دهد.
با روی تو ماه را منوّر ننهمبا زلف تو مشک را معطّر ننهم
هوش مصنوعی: با چهرهی زیبا و درخشان تو، حتی ماه هم نمی‌تواند روشنی بیشتری به من بدهد و با موهای خوشبوی تو، بوی مشک هم نمی‌تواند دلپذیرتر از این باشد.
گر هر دوجهان زیر و زبر خواهد شدسر بنهم و سودای تو از سر ننهم
هوش مصنوعی: اگر هر دو جهان به هم بریزد، من سرم را پایین میآورم اما عشق تو را از سرم بیرون نمیکنم.