شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: شاعر با استفاده از نمادهایی مثل حلقه، اشک و زر، احساس تنهایی و بی‌خبری از محبوبش را بیان می‌کند. او در دلتنگی و اندوه به سر می‌برد و به تضاد بین حالت خود و حال محبوب اشاره می‌کند. در حالی که محبوب در حال فعالیت و پیشرفت است، او احساس خاک و بی‌کسی می‌کند. این اختلاف در وضعیت عاطفی، این شعر را به اوج افکار عمیق و دلتنگی شاعر می‌رساند.
تاکی باشم چو حلقه بر در بی توبا اشکِ چو سیم و رخ چون زر بی تو
هوش مصنوعی: تا چه زمانی باید در انتظار تو باشم، وقتی که به خاطر بیوجودیات، اشکهایم مانند سیم و چهرهام هم چون طلاست، اما بدون تو؟
تو بر سر کار و سر به کار آوردهمن بر سر خاک و خاک بر سر بی تو
هوش مصنوعی: تو مشغول کار و فعالیتی، اما من در غم و اندوه به سر میبرم، و بی تو احساس میکنم که زمین بر سرم ریخته است.