شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به تأمل و تردید درباره‌ی ارتباطش با دیگران و احساساتش می‌پردازد. او از چالش‌های درونی خود و عشق‌های قدیمی صحبت می‌کند و از طرفی به اوضاع و مقام خود اشاره می‌کند. در نهایت، این سوال را مطرح می‌کند که در چنین شرایطی، بدون شناخت واقعی خود، چه می‌تواند بکند.
گر در سخنم باتو سخن را چه کنییا درد نو و عشق کهن را چه کنی
هوش مصنوعی: اگر در صحبتهایم با تو چه بگویم، یا چگونه میتوانی با درد جدید و عشق قدیمی کنار بیایی؟
با این همه کار و بار و عزت که تراستبی خویشتنی بی سر و بن را چه کنی
هوش مصنوعی: با این وضعیت پر از کار و اعتبار که داری، وقتی از خودت بیخبری و هویتت مشخص نیست، چه فایدهای دارد؟