شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به غم عشق و دلتنگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که دلش توان تحمل این درد را ندارد و مانند شمعی که در آتش می‌سوزد، به زودی خاموش می‌شود. همچنین به این نکته می‌پردازد که در وصال عشق، هیچ آرامشی نیست و می‌پرسد که چگونه می‌توان از آبی که در دریا وجود دارد، نوشید. این تصویر نمادین نشان‌دهنده بی‌نهایی و دشواری عشق است.
دل با غمِ عشق پای ناورد آخرچون شمع ز سوختن فرومرد آخر
هوش مصنوعی: دل به خاطر عشق دچار اندوه و غم شده و مانند شمعی که در حال سوختن است، در نهایت توانش را از دست میدهد و خاموش می‌شود.
می‌گفت که دُرِّ وصل در دریا نیستاین آب چگونه می‌توان خورد آخر
هوش مصنوعی: او می‌گفت که گنج عشق در این دریاست و نمیتوان آن را در این آب گوارا یافت. وی این را میپرسید که چگونه می‌توان از چنین آبی چشید.