تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۲

چون کس نرسد به وصل دلخواه ای دل!تو هم نرسی چند کنی آه ای دل!
می‌پندار‌ی که ره توان برد بدوهرگز نتوان برد بدو راه ای دل!