شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به تقدیر و خواسته‌های درونی ذرات جهان اشاره می‌کند و می‌گوید که همه اجزای کائنات در جستجوی عشق و پیوند هستند. او از هر چیزی که وجود دارد سخن می‌گوید و می‌افزاید که همه موجودات در جدایی و فراق به سر می‌برند، در حالی که همچنان به امیدی برای وصل و اتحاد در دل دارند.
ذرات جهان در اشتیاقند همهاجزای فلک به عشق طاقند همه
هوش مصنوعی: تمام موجودات جهان به عشق و محبت گرایش دارند و همه عناصر آسمان به جستجوی عشق و زیبایی میپردازند.
از هر چه که هست و هرکه خواهی گوباشامید ببر، که در فراقند همه
هوش مصنوعی: هر چیزی که میخواهی و هر کسی که دوست داری را فراموش کن، زیرا در جدایی و دوری از آنها به سر میبری.