شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از احساس درد و اندوه عمیق خود سخن می‌گوید. او از زخم‌های درونی و جدایی رنج می‌برد و از معشوق می‌خواهد که بدی‌هایش را نادیده بگیرد و بر درد دلش ببخشد، حتی اگر این امر به سوزاندن جانش منجر شود. در واقع، او با بیان این احساسات، عشق و رنج را به تصویر می‌کشد.
از آهِ درون کام و زبانم بمسوزوز فرقت خود به یک زمانم بمسوز
هوش مصنوعی: از دل و زبانم آتش ببار، که از جدایی خود یک آن هم نمیتوانم آرام باشم.
فعل بدمن بپوش و خونم بمریزبر دردِ دلم ببخش و جانم بمسوز
هوش مصنوعی: کارهای بد من را بپوش تا درد دل من کمتر شود، و اگر میتوانی به من رحم کن و جانم را بسوزان.