شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از درد و سوزی که به خاطر عشق احساس می‌کند صحبت می‌کند. او احساس می‌کند که دل و جانش به شدت در آتش عشق می‌سوزد و همه وجودش را تحت تأثیر قرار داده است. هم‌چنین، او از محبوبش می‌پرسد که تا چه زمانی این وضعیت ادامه خواهد داشت و دلش به دلیل عشق در حال سوختن است. در نهایت، شاعر مانند یک موجود سوخته شده، در جستجوی راه محبوبش است و از او می‌خواهد که توجه بیشتری به حالش داشته باشد.
تا کی دل و جان دردمندم سوزیوز آتش عشق بندبندم سوزی
هوش مصنوعی: تا کی باید به خاطر درد و رنجی که دارم بسوزم و از آتش عشق، وجودم به تکهتکه ای سوزانده شود؟
چون سوخته و فکندهٔ راه توامچندم فکنی ز چشم و چندم سوزی
هوش مصنوعی: من به خاطر تو سختی کشیدهام و دلم شکسته است. تا کی میخواهی از من دوری کنی و مرا بسوزانی؟