تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۲۱

ای حسن تو درحدّ کمال افتادهشرح دهنت کار محال افتاده
خورشید، که در زیر نگین دارد ملک،از شرم رخ تو در زوال افتاده