شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی چهره محبوبی اشاره می‌کند که مانند خورشید می‌درخشد و زیبایی‌های جهان را تحت‌الشعاع قرار داده است. شاعر از اینکه زیبایی محبوب سبب رشک‌ورزی دیگران شده، سخن می‌گوید و در نهایت به این نکته می‌رسد که با وجود تمام زیبایی‌ها، هرکسی به نوعی از کمالات خود می‌کاهد و بخشی از آن را فدای عشق و زیبایی می‌کند.
تا روی چو آفتاب جانان بفروختازحسن جهان بر مه تابان بفروخت
هوش مصنوعی: وقتی چهرهای زیبا و درخشان همچون آفتاب را به نمایش گذاشت، زیبایی‌های دیگر جهان را نیز از دست داد و آن را به ماه تابان واگذار کرد.
از رشک رخت کمال بسیار خریدتا بفروزد جمله به نقصان بفروخت
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی چهرهات، بسیار چیزها خریدم و الآن میخواهم همه را با قیمت کم بفروشم.