شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به احساسات عاشقانه و رنجی که از دیدن دشمنی‌ها دارد اشاره می‌کند. او از دوست خود می‌خواهد که به جای توجه به حسرت‌ها و خرابی‌ها، به عشق و نگاهش توجه کند. در واقع، او به ارزش و زیبایی عشق خود تأکید می‌کند و از دوست می‌خواهد که او را با دیدی مثبت ببیند.
تا چند مرا سوخته خرمن نگریوز دوستیت به کام دشمن نگری
هوش مصنوعی: چقدر باید به سوختن و ویرانی خودم نگاه کنم و از محبت تو به دشمنانمان خرسند باشم؟
تو ناقد عاشقانی و رویم زرآخر به زکات چشم در من نگری
هوش مصنوعی: تو قاضی عشقهای بسیاری هستی، اما من با تمام نازم به تو نگاه میکنم و از زیباییهایم چیزی جز محبت و عشق نمیخواهم.