شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده از وضعیت خود صحبت کرده و می‌گوید که نه به عنوان یک مرد و نه به عنوان یک نامرد شناخته می‌شود. او احساس می‌کند که این دیدگاه به دلیل عدم درک دیگران از او و وضعیتش است. همچنین او عشق و درد را به عنوان بخشی از وجودش معرفی می‌کند و به عمق احساساتش اشاره می‌کند.
نه مرد و نه نامرد توام میدانیزیرا که نه در خورد توام میدانی
هوش مصنوعی: من نه به اندازهای مرد هستم که بتوانی مرا برانگیزی و نه به قدری نامرد که به راحتی از من بگذری، زیرا خوب میدانی که من چه ویژگیها و موقعیتی دارم و درک میکنی که در چه مواردی با تو هماهنگ نیستم.
دلسوختهٔ عشق توام میبینیماتم زدهٔ درد توام میدانی
هوش مصنوعی: من عاشقانه به تو دلبستهام و در غم عشق تو به شدت رنج میبرم، آیا متوجه این درد و سوختن من هستی؟