شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از غم و درد عمیقی که در دل دارد صحبت میکند. او به شخصی میگوید که هم از غمهایش باخبر است و هم از ظلماتی که بر او رفته است. همچنین به نوعی احساس تنهایی و بیکسی خود را مطرح میکند و میداند که طرف مقابل هم از احوال او آگاه است.
هم بر جانم این همه غم میدانیهم کشته تنم به صد ستم میدانی
هوش مصنوعی: تو میدانی که این همه غم بر دل من سنگینی میکند و همچنین میدانی که چقدر به من ظلم شده و عذاب کشیدهام.
هر وقت بپرسی که چه افتاد ترابیچاره و بی کسم تو هم میدانی
هوش مصنوعی: هر زمان که از من بپرسی چه بر سرت آمده، تو خودت خوب میدانی که چقدر در مضیقه و تنهایی هستم.