شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: این اشعار به تصویر کشیدن آزادی و رهایی از قید و بندهای ظاهری و محدودکننده اشاره دارد. شاعر از ترک ظواهر و رسومات سخن می‌گوید و بر این باور است که هر مانعی، حتی اگر به ظاهر بزرگ و مهم باشد، باید کنار زده شود تا بتوان به حقیقت و آزادگی رسید. در واقع، او با نیرویی قوی به دنبال دستیابی به عمق وجود و حقیقت زندگی است.
ما خرقهٔ رسم، از سر انداخته‌ایمسر را، بَدَلِ خرقه، درانداخته‌ایم
هوش مصنوعی: ما لباس ظاهری را کنار گذاشتهایم و به جای آن، حقیقت را درون خود جای دادهایم.
هر چیز که سدِّ راه ما خواهد بودگر خود همه جان است، برانداخته‌ایم
هوش مصنوعی: هر چیزی که مانع ما شود، حتی اگر تمام وجود ما باشد، آن را کنار زدهایم.