شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به تأثیر عشق معشوق بر زندگی خود صحبت می‌کند. او می‌گوید که عشق باعث شده است که بی‌تابی و اضطراب را تجربه کند. این عشق باعث به وجود آمدن وسایلی نظیر تسبیح و ردا و صلیب شده است که نشان‌دهنده جستجو برای آرامش و معنویت است. در نهایت، عشق جان او را به دست گرفته و او را از چیزهای مادی فارغ کرده است.
زانگه که مرا عشق تودرکار آوردبی صبری و بی قراریم بار آورد
هوش مصنوعی: از زمانی که عشق تو در زندگیام وارد شد، بیصبری و عدم آرامشم شروع شد.
تسبیح و ردا صلیب و زنّار آوردجان برد و ازین متاع بسیار آورد
هوش مصنوعی: این بیت به معنای این است که شخصی از ظواهر دینی و نمادهای مختلف، که نشان‌دهنده اعتقادات متفاوتی هستند، استفاده می‌کند. او همه این نشانهها را برمیدارد، اما در نهایت، جان و روح خود را به چیزهای معنوی و ارزشمندتری میدهد، در حالی که از این نشانهها چیزهای زیادی به دست آورده است.