تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۴۴

چون عهده نمیکند کسی فردا رایک امشب خوش کن دلِ پر سودا را
مینوش به نور ماه ای ماه که ماهبسیار بتابد که نیابد ما را