شمارهٔ ۵۷
هوش مصنوعی: در این شعر به زیبایی صبح اشاره شده است که از پشت کوه نمایان می‌شود. شاعر به دوستش توصیه می‌کند که خوشحال باشد و به این نکته توجه کند که زندگی از اهمیت بالایی برخوردار است. او همچنین می‌گوید که هر چیزی که در زندگی داریم، باید به نحو صحیح و در جهت خیر استفاده شود، زیرا زمان عمر به سرعت می‌گذرد و در پایان ارزش مادی به کار نمی‌آید.
صبح از پس کوه روی بنمود ای دوستخوش باش و بدان که بودنی بود ای دوست
هوش مصنوعی: صبح از پشت کوه نمایان شد؛ ای دوست، شاد باش و بدان که زندگی ادامه دارد.
هر سیم که داری به زیان آر که عمرچون درگذرد نداردت سود ای دوست
هوش مصنوعی: هر چیزی که داری، به نفع خودت خرج کن؛ چون عمر که به پایان برسد، دیگر هیچ بهرهای از آن نخواهی برد، ای دوست.