شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: این شعر دعوت به بیداری و شادی است. شاعر از مخاطب می‌خواهد که بیدار شود و لذت‌های زندگی را در جمع دوستان تجربه کند. او با تصویرسازی از ماه و خورشید و خواستن شمع و شراب، فضایی خوش و پر جنب و جوش را به تصویر می‌کشد که به خاطر گذر زمان و شب، باید از آن بهره‌برداری کرد.
برخیز که ماه میزند خیمه ز شبخورشید همی رود سراسیمه ز شب
هوش مصنوعی: بجنب و بیدار شو، چون ماه از شب به آسمان آمده و خورشید نیز در حال طلوع است و به سرعت به سمت روز میرود.
شمع آر و شراب و نُقل و خندان بنشینکاندر شکند تمام یک نیمه ز شب
هوش مصنوعی: شمع روشن کن، شراب بنوش و با خوشحالی بنشین، زیرا در این نیمه شب، تمام نگرانیها و غمها فرومیریزد.