شمارهٔ ۷۰
هوش مصنوعی: غزل بیانگر حالتی از دل‌تنگی و افسردگی است. شاعر از عدم پیدایشی همدم و معشوق سخن می‌گوید و می‌گوید که دلش در جستجوی عشق و خوشی بوده اما هرگز به آن نرسیده است. او به خود می‌گوید که به نوشیدن باده بپردازد، چون مدت‌هاست در آرزوی چنین لحظه‌ای بوده اما آن را نیافته است.
دل در غم همدمی بفرسود و نیافتمیجست مراد و مینیاسود و نیافت
هوش مصنوعی: دل در غم همراهی از دست رفت و نتوانست به آرزویش برسد، در جستجوی عشق و محبت بود اما نتوانست به آن دست یابد.
فرمان بر و باده خور که عمری است که دلدر آرزوی چنین دمی بود و نیافت
هوش مصنوعی: بیا رهبری کن و شراب بنوش، چون سالهاست که دلم در انتظار چنین لحظه‌ای بوده اما نتوانستهاست آن را به دست آورد.