تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱

بنگر ز صبا دامنِ گل چاک شدهبلبل ز جمال گل طربناک شده
در سایهٔ گل نشین که بس گل که ز بادبر خاک فرو ریزد و ما خاک شده