شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیفایده بودن زندگی و زمانه اشاره میکند. او میگوید که اگرچه روزها و ایام به او بسیاری از چیزها را دادهاند، اما عمر و زندگیاش را به او ندادهاند و این حسرت اصلی اوست. او از نداشتن عمر و فرصت کافی برای زندگی کردن lament میکند.
گل گفت: کسم عمر به دریوزه نداددادِ دلِ من گنبدِ فیروزه نداد
هوش مصنوعی: گل گفت: کسی به من عمر و زندگی نداد، دلِ من هم نتوانست نهایت زیبایی را که در گنبد فیروزهای هست، احساس کند.
ایام اگر چه داد صد برگ مراچه سود که برگِ عمر یک روزه نداد
هوش مصنوعی: روزگار اگرچه بسیاری از روزها و لحظات را به من داده، چه فایده دارد وقتی که عمر من به اندازه یک روز بیشتر نیست؟