شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، گل از خود می‌پرسد چرا در خاک نشیند، وقتی که احساس می‌کند از زر و ثروت خود خالی است. او در گذشته زر و ثروتی بر دست داشت، اما اکنون بر اثر باد و سرنوشت، آن زر از دستش افتاده و حالا در خاک به دنبال زرش می‌گردد. این شعر نشان‌دهنده‌ی از دست دادن زیبایی و ثروت و تلاش برای یافتن آن در شرایط نامساعد است.
گل گفت که در خاک چرا ننشینمچون از زر خود دست تهی می‌بینم
هوش مصنوعی: گل گفت که چرا در خاک نمینشینم، وقتی می‌بینم که از طلا بیبهرهام.
زر بر کف دست داشتم باد بریختدر خاک فتاده‌ام زرم می‌چینم
هوش مصنوعی: من در دستم طلا داشتم، اما باد آن را به زمین ریخت. اکنون در حالتی هستم که از خاک طلا می‌چینم.