شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر شفقت و شدت عشق شاعر به معشوق است. او از آتش عشق خود سخن می‌گوید که او را می‌سوزاند و در اشک‌های خود غرق شده است. شاعر همچنین به وعده‌ای که معشوق داده بود تا روزی چهره‌اش را نشان دهد اشاره می‌کند و زمانی که این وعده محقق می‌شود، شاعر به شدت تحت تاثیر قرار می‌گیرد و نمی‌تواند از دیدن او چشم بردارد.
تا آتشِ عشقِ او برافروخت مرادر اشک چو شمع غرقه میسوخت مرا
هوش مصنوعی: زمانی که آتش عشق او در وجودم شعلهور شد، مانند شمعی که در اشکهایم غرق شده است، میسوزم و در عذاب هستم.
عمری میگفت رخ به تو بنمایمچون رخ بنمود دیده بر دوخت مرا
هوش مصنوعی: سالیان دراز میگفتم که از تو رویی به من بنمایی، اما وقتی که آن روی زیبا را دیدم، چشمانم به او خیره ماند و نتوانستم به چیزی جز او توجه کنم.