شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت چهره معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید هر دلی که به چنین جاذبه‌ای دست یابد، حتی اگر مانند خورشید باشد، دچار زوال می‌شود. او همچنین از درد جدایی می‌گوید و به تصویر پروانه‌ای که در کنار شمع می‌سوزد، اشاره می‌کند؛ پروانه‌ای که ناکام مانده و تنها به خاطر وصال نمی‌تواند خوشبختی را تجربه کند.
هر دل که ره چنان جمالی یابدگر خورشیدی بود زوالی یابد
هوش مصنوعی: هر دلی که به زیبایی خاصی دست یابد، حتی اگر مانند خورشید درخشان باشد، روزی دچار زوال و افول خواهد شد.
با هجر بساختم که پروانه ز شمعناکام بسوزد چو وصالی یابد
هوش مصنوعی: من با فراق و جدایی سازش کردم تا اینکه مانند پروانه‌ای که از شمع می‌سوزد، به وصال و دیدار محبوب برسم.