شمارهٔ ۶۱
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم فنا و زودگذر بودن زندگی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که هر کسی که در این دنیای مادی گرفتار است، باید از این دنیا برود. او همچنین به لحظه‌های زودگذر زندگی مانند برق و شعله شمع اشاره می‌کند و توصیه می‌کند که انسان نباید زندگی را بی‌مقدار بگیرد و باید با آگاهی از این حقیقت، در برابر آن قرار گیرد. در واقع، زندگی کوتاه و گذراست و باید با درک این حقیقت، با تمام وجود زیست.
آن را که درین حبسِ فنا باید مُردچون برق جهنده کم بقا باید مُرد
هوش مصنوعی: کسی که در این دنیای زودگذر و نابودی زندگی می‌کند، باید همانند یک برق پرسرعت و موقتی بمیرد.
منشین ز سر پای که تا چشم زنیهمچون شمعت بر سر پا باید مُرد
هوش مصنوعی: اگر بر پیشانی کسی که دوستش داری نگاه کنی یا به او خیره شوی، باید مانند شمعی که در حال ذوب شدن است، بیوقفه برای او فداکاری و از خودگذشتگی کنی.