شمارهٔ ۹۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تماشای شعله شمع مینشیند و میگوید که در این شعله، روحی در حال سوختن است. این آتش نهتنها دل شمع که دل همه جهان را میسوزاند. در حقیقت، این آتش نشانهای از دل گرم و پرشور خود شمع است که به همین دلیل جانش میسوزد.
در شمع نگاه کن که جان میسوزدوز آتش دل همه جهان میسوزد
هوش مصنوعی: به شعله شمع دقت کن که چطور جانش در آتش میسوزد و از دلش، آتش عشق و شوق موجب سوختن همه عالم میشود.
آتش دل اوست برگرفته است از خویشبر خود دل گرم او از آن میسوزد!
هوش مصنوعی: دل او همچون آتش میسوزد و این آتش ناشی از وجود خودش است. احساسات و عشقش به خود او برمیگردد و موجب گرمای دلش میشود.