شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: این چند بیت به زیبایی به اهمیت و ارزش وجودی انسان‌ها اشاره دارد. شاعر از دو جهان و ارزش گوهر انسانی صحبت می‌کند و بیان می‌کند که این عظمت و بزرگی ناشی از وجود انسان‌هاست. آنها خود را وابسته به عشق می‌دانند و به دیگران یادآوری می‌کنند که اهمیت این موضوع را نمی‌دانند. در کل، شاعر بر عظمت و ارزشی که در وجود انسان‌ها نهفته است، تأکید می‌کند.
بگذشت ز فرق دو جهان گوهر ماوز گوهر ماست این عظمت در سرِ ما
هوش مصنوعی: این گزاره بیانگر این است که از میان دو عالم و دو جهان، ارزش و ماهیت واقعی ما با ارزش و عظمت درون ما ارتباط دارد. ما به واسطه این عظمت و عمق وجود خود، به شناخت و درک بهتری از خود و دنیا میرسیم.
ما اعجمیان بارگاه عشقیماین سِر تو ندانی بچه آیی بر ما
هوش مصنوعی: ما دو نفر که به عشق تعلق داریم، به زیبایی و عظمت آنجا احترام میگذاریم؛ اما راز و اسراری در این عشق نهفته است که تو از آن آگاهی نداری، و به همین دلیل نمیدانی باید چگونه به ما نزدیک شوی.