تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۸

گه یک نفسم هر دوجهان میگیردگه یک سخنم هزار جان میگیرد
چندان که ز دریا دلم آب حیاتبر میکشم آب جای آن میگیرد