شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از تجربه‌ای عاطفی صحبت می‌کند که دلش شاد شده و به وصال رسیده، اما سپس آن حال خوش زودگذر از دست رفته است. او به یاد می‌آورد که خوشی‌ها و لذت‌ها را به طور تنهایی چشیده و در نهایت، تعلقات دنیوی را رها کرده و به سوی دیگری گام نهاده است.
آمد دلم و کام روا کرد و برفتاز نقل جهان طعم جدا کرد و برفت
هوش مصنوعی: دل شاداب من آمد و خوشی را به ارمغان آورد و سپس از دنیا رفت. طعم جدایی را از زندگی چشید و از آنجا رفت.
طعم همه چیزها به تنهایی خوردپس نقل به منکران رها کرد و برفت
هوش مصنوعی: همه چیزها را به تنهایی امتحان کرد و سپس از کسانی که انکار میکردند، فاصله گرفت و رفت.