شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر قصد دارد بیان کند که در نوشتن انشا نمی‌خواهد فقط به زبان و کلمات اکتفا کند و جان و احساساتش نیز در آثارش متجلی باشد. او به نوعی انتقاد می‌کند که در میان فضلا و نویسندگان، بسیاری از مضامین بدون معنی و بی‌محتوا هستند و او می‌خواهد به نوعی بر این موضوع تأکید کند که اصالت و عمق معنا در آثارش وجود داشته باشد.
رفتم که زبان را سر انشا بنماندجان نیز در انوارِ تجلی بنماند
هوش مصنوعی: من به سفر رفتم تا زبانم نتواند چیزی بنویسد، زیرا روح من نیز در تابشهای زیبای حضور باقی نماند.
ناگفته درین شیوه میانِ فضلادعوی کنم این که هیچ معنی بنماند
هوش مصنوعی: در این روش، به طور غیرمستقیم میخواهم بگویم که هیچ مفهوم و معنایی باقی نمیماند.