بخش ۱۰ - عطار

کسی از زهد و تقوی شد مسلمکه پشت پا زد او بر هر دو عالم

نباشد غیر حق اندر دل اومقام قرب وحدت منزل او

شناسد از ره وحدت خدا راامیر خویش داند مرتضی را

نباشد یک نفس بی امر آن شاهز نا فرمانیش استغفرالله

بامرش هرچه کردی آن حلالستولی بی امر او بر تو وبالست

نتابی سر دمی از امر و فرمانکه تا کافر نمیری ای مسلمان

بر آنکس مال این دنیا حرامستکه غیر مرتضی او را امامست

حرامست اهل دنیا را زن و زرکه او را نیست راه و رسم حیدر

نماز و روزه بی مهرش خطا دانچه داری حب او بر خود روا دان

ندانی گر طریق مرتضی راندانی از ره معنی خدا را

شوی گر واقف اسرار حیدربر آری نعرهٔ الله اکبر

عبادت را بدانی گر تو یکسربود بی امر حیدر خاک بر سر

اگر طاعت کنی بی او تو صد سالنیابی ذرهٔ نه شوق ونه حال

تو طاعت را به امر اولیا کنبترک غفلت و روی و ریا کن

هر آنکس کو ریائی شد یقین استبرو هم مالک دوزخ نگین است

تو هرچه گفت حیدر آن چنان کنطریق مخلصان مؤمنان کن

تو حرمت دار قول انبیا راتو برپادار فعل اولیا را

ز هر چیزی که حق بیزار باشدیقین میدان که او مردار باشد

تو ایمان با کسی آور که حق گفتترا از راه این معنی سبق گفت

چه ایمان آوری گردی همه نورزنی لاف انا الحق همچو منصور

اناالحق گفت آن پاک منورشراب شوق خورد از دست حیدر

بجان و دل سرشتم مهر حیدربخوردم شربتی از دست حیدر

حلال این دانم و دیگر ندانمبود مستی شوق او بجانم

دگر پرسی که راه حق کدام است؟که را گوئی که اندر دین تمام است؟