بخش ۵۷ - در مباح شدن حوّا بر آدم و عقد و نکاح بستن ایشان بصد بار صلواة فرماید - عطار

خطاب آمد که آدم چندگوئیدرون بنموده رویم چند جوئی

بگو تا چند گوئی در بهشتمکه من تخم شما اینجا بِکِشتم

ز حدّ بگذشت اکنون گفت اینجازمانی گوش کن بشنفت اینجا

منم آدم در اینجا رخ نمودهگره از کار عالم برگشوده

منم آدم جمال من تو دریابدرون خانه شادانم تو دریاب

کنون دلدار اینجا گشت حاصلبدیدار نبی اینجای واصل

کنون دلدارت اینجا آفریدهدر این جنّت برایت آفریده

جمال ما است از راز نهانیکه پیدا کردهام عین عیانی

جمال ماست خوش بنگر تو ما راکه من پیدا بکردستم نکو را

از آن تست آدم شاد دل باشدر این سر بی حجاب آب و گل باش

از آن تست آدم باز بین رازتوئی تست در انجام و آغاز

از آن تست او و تو از اوئیچو او خوب و دلارا و نکوئی

از آن تست او داد تو بودستکه اینجا گه ز وصفم رو نمودست

از آن تست او در عین تحقیقبهشت رایگان دادیم و توفیق

تو از وی بازدان دلدار با ماکه از تو آمدست اعیان در اینجا

درون خانه و بنگر تو این دمخوش افتادست حوّا نیز آدم

ولی اینجاترا عقدیست پنهانکه بندم من در اینجا من باعیان

به ده صلوات ای آدم بصد باربروی مصطفی آن فخر ابرار

به ده صلوات حوّا شد قبولتکه از صلوات بینی تو اصولت

به ده صلوات و عین جاودان شوبصورت برتر از کون و مکان شو

به ده صلوات ای آدم در این دمبروح مصطفی کو هست خاتم

به ده صلوات را از بهر کابینکه حوّا یافت این اسرار و تمکین