بخش ۱۰ - الحكایة و التمثیل
هوش مصنوعی: در این شعر، شخصیت گدای قصه به خاطر علاقه و محبتش به ایاز (خدمتکار سلطان) نگران و آشفته می‌شود. او این موضوع را با سلطان در میان می‌گذارد و از سلطان می‌خواهد که اجازه ندهد ایاز دچار خطر و آسیب شود. مرد گدا به سلطان می‌گوید که عشق به ایاز برای او غیرقابل‌انکار است و حتی اگر مجبور شود از او فاصله بگیرد، نمی‌تواند عشقش را از دلش پاک کند. این شعر نشان‌دهندهٔ عمق احساسات و دشواری‌های عشق است.
زین گدائی بر ایاز آشفته شداین سخن در پیش سلطان گفته شد
هوش مصنوعی: این جمله بیانگر این است که در یک موقعیت خاص، صحبت یا نظری که در مورد ایاز (که به معنای شخصی خدمتگزار و با وفا است) مطرح شده، باعث ناراحتی و بیقراری او شده است. این صحبت در مقابل سلطان بیان شده و این موضوع به نوعی به جایگاه و نقش ایاز در نزد سلطان اشاره دارد.
پیش خویشش خواند حالی شهریارگفت ازین پس با ایازت نیست کار
هوش مصنوعی: شاه به کسی که پیش او میآمد و به او نزدیک بود، گفت که از این پس دیگر نیازی به خدمتکار و ایاز ندارد.
گر بود کاریت بیم کشتن استتو نمیدانی کایاز آن من است
هوش مصنوعی: اگر در کاری ترس از کشتن وجود داشته باشد، تو نمیدانی که این ترس از آن من است.
مرد گفت ای پادشاه حق شناسگر ازان تست این ساعت ایاس
هوش مصنوعی: مرد به پادشاه گفت: ای پادشاه متوجه و شکرگزار، اگر این ساعت از آن توست، پس چرا درنگ میکنی؟
عشق نیست آن تو من اکنون شدمعشق بردم وز میان بیرون شدم
هوش مصنوعی: عشق حقیقی من نیست؛ حالا که به عشق روی آوردم، از خودم خارج شدهام و به چیزی دیگر تبدیل شدهام.
گر کنی از وی فراقی حاصلمچون توانی برد عشقش از دلم
هوش مصنوعی: اگر از او جدا شوم، چه طور میتوانم عشقش را از دل خود ببرم؟