بخش ۱۳ - الحكایة و التمثیل
هوش مصنوعی: بوعلی طوسی در عشق دچار آشفتگی بود و مانند آب طلا سخن می‌گفت. اما وقتی روز به پایان رسید، ناله‌ای سر داد که این صحبت‌ها زود تمام شد. او اشاره می‌کند که روزهایی که شب در پی آنهاست، هرگز شایسته این سخنان نیستند. او معتقد است که باید صبر کرد تا روز کامل شود، زیرا آن که به روز می‌رسد، دیگر شبی نخواهد داشت.
بوعلی طوسی ز عشق آشفته بودهمچو آب زر سخن میگفته بود
هوش مصنوعی: ابن سینا به شدت تحت تاثیر عشق بود و همچون آب زر در حال سخن گفتن بود.
عاقبت چون روز بس بیگاه شدگفت دردا کاین سخن کوتاه شد
هوش مصنوعی: سرانجام که روز به پایان رسید و دیر شده بود، با تأسف گفت که این گفتگو به اندازه کافی طولانی نبود.
زانکه روزی را که شب در پی بودلایق این حرف هرگز کی بود
هوش مصنوعی: از آنجا که روزی که بعد از شب میآید هرگز نمیتواند لایق این سخن باشد.
صبر باید کرد تا روزی تمامدر رسد کانرا نباشد شب مدام
هوش مصنوعی: باید انتظار کشید تا روزی بیاید که ادامهی شبهای طولانی به پایان برسد.