بخش ۷ - الحكایة و التمثیل
هوش مصنوعی: در این شعر، سایلی از کسی می‌پرسد که آیا نام "ذوالجلال" (الله) را می‌شناسد یا نه. شخص پاسخ می‌دهد که نمی‌تواند به درستی این نام را بیان کند. مرد به او می‌گوید که این پاسخ نشان‌دهنده نادانی و عدم درک اوست. سپس مرد صحبت از قحطی در نشابور می‌کند و تجربه‌اش از گرسنگی و نبود فرصتی برای نماز خواندن را بیان می‌کند. او به این نتیجه می‌رسد که نان، نشانه‌ای از خداوند و اساس دین است و تأکید می‌کند که باید به خداوند اعتماد کرد و از او درخواست روزی نمود، بدون اینکه درباره منبع آن سوالی بپرسیم. این شعر به اهمیت ایمان و شکرگزاری از نعمت‌های الهی اشاره دارد.
سائلی پرسید از آن شوریده حالگفت اگر نام مهین ذوالجلال
هوش مصنوعی: یک درخواست کننده از کسی که دچار شور و حال خاصی بود سوال کرد و او در پاسخ گفت که اگر از نام بزرگ و باعظمت خدا سخن بگوید.
می‌شناسی بازگوی ای مرد نیکگفت نان است این بنتوان گفت لیک
هوش مصنوعی: آیا می‌شناسی؟ دوباره بگو، ای مرد خوب! گفتن این موضوع راحت نیست، اما نمیتوانم به سادگی آن را بازگو کنم.
مرد گفتش احمقی و بی‌قرارکِی بوَد نام مهین نان، شرم دار
هوش مصنوعی: مرد به او گفت: چه کسی بیخود و بیقرار است که نام مهین را با نان استیضاح می‌کند؟
گفت در قحط نشابور ای عجبمی‌گذشتم گرسنه چل روز و شب
هوش مصنوعی: در دورهای که نشابور با کمبود غذا مواجه بود، من حیرتزده شدم که چگونه توانستم چهل روز و شب را گرسنه بگذرانم.
نه شنودم هیچ جا بانگ نمازنه دری بر هیچ مسجد بود باز
هوش مصنوعی: در هیچ کجا صدای اذان را نشنیدم و هیچ در ورودی به مسجدی باز نبود.
من بدانستم که نان نام مهینستنقطهٔ جمعیت و بنیاد دینست
هوش مصنوعی: به من روشن شد که نان، پایه و اساس زندگی و مرکز جمعیت است و همچنین ریشهای از دین و معنویت به شمار میرود.
از پی نان نیستت چون سگ قرارحق چو رزقت می‌دهد تو حق گزار
هوش مصنوعی: به دنبال نان و روزی نباش که مانند سگ به این موضوع چسبیدهای. حق را بپذیر و بدان که اگر روزیات را بدهد، تو هم باید در مقابل آن شکرگزار باشی.
حق چو رزقت داد و کارت کرد راستتو بخور وز کس مپرس این از کجاست
هوش مصنوعی: زمانی که خدای بزرگ برکت و روزی تو را می‌دهد و کارهایت را به درستی پیش میبرد، تو از آن بهرهمند شو و نیازی به سؤال از دیگران دربارهاش نداشته باش.