بخش ۴۳ - وله ایضاً
هوش مصنوعی: این ابیات به تمجید از قدرت و زیبایی خداوند اشاره دارد. شاعر از خداوند می‌خواهد که از هر چیز ناپسند و کفرآمیز، خارجش کند و زیبایی‌ها و لطافت‌های آفرینش او را آشکار سازد. به نوعی در این ابیات، تلاش برای رسیدن به حقیقت و جلال الهی و دوری از زشتی‌ها بیان شده است.
ای آنکه ز کفر دین تو بیرون آریوز کوه و کمر نگین تو بیرون آری
هوش مصنوعی: ای آنکه میتوانی کفر را به دین تبدیل کنی و زیبایی و ارزشهای درون کوه و کمر را به نمایش بگذاری.
از گل گل نازنین تو بیرون آریوز خار تر انگبین تو بیرون آری
هوش مصنوعی: از زیبایی و لطافت تو، گلهای زیبا و ناز پیدا میشوند و از میان خارها، شهد شیرین به دست میآید.