بخش ۵۸ - و له ایضاً
هوش مصنوعی: این شعر به ما می‌گوید که راه طولانی است و باید آمادگی و توشه برداریم تا به مقصد برسیم. نباید بی‌خیال باشیم و باید کارهایمان را به اتمام برسانیم. تا زمانی که منتظریم، ممکن است فرصتی از دست برود، پس بهترین کار این است که حرکت کنیم و به پیش برویم.
ره بس دور است توشه بردار و بروفارغ منشین تمام کن کار برو
هوش مصنوعی: راه پیشرو بسیار طولانی است، پس بار و توشهات را بردار و به راه بیفت. بی‌خیال نمان و کارهایت را به اتمام برسان.
تا چند کنی جمع که تا چشم زنیفرمان آید که جمله بگذار برو
هوش مصنوعی: تا کی میخواهی دور هم جمع شوید و کارها را به تعویق بندازید؟ وقتی که چشم شما به هم میافتد، دستوری صادر میشود که همه چیز را رها کنید و بروید.