بخش ۷۰ - و له ایضاً
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از مرگ و نابودی سخن می‌گوید و به مکان‌هایی که انسان‌ها در زیر خاک آرامیده‌اند اشاره می‌کند. او در جستجوی معانی عمیق‌تر به بی‌نهایت و ناموجودها نیز می‌نگرد و به مسأله وجود ناآمده‌ها و رفتگان فکر می‌کند. در کل، شعر به تأمل در زندگی و مرگ می‌پردازد.
بر بستر خاک خفتگان می‌بینمدر زیر زمین نهفتگان می‌بینم
هوش مصنوعی: در زیر زمین، افرادی را که در حال خوابیدن و استراحت هستند مشاهده میکنم، کسانی که در دل خاک پنهان شدهاند.
چندانکه به صحرای عدم می‌نگرمناآمده‌گان و رفتگان می‌بینم
هوش مصنوعی: هرچقدر که به بی‌نهایت و نبود نگاه میکنم، افرادی که بیآنکه بیایند رفتهاند و آنهایی که هنوز نرسیدهاند را می‌بینم.