بخش ۵۱ - در بیان بی‌وفایی جهان
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مفهوم دوستی و وفاداری در روزگارهای مختلف اشاره می‌کند. او می‌گوید که در لحظات سخت و درد، دوست واقعی کسی است که آنجا باشد و در روزهای خوشی نیز از یاد ما نرود. در واقع، دوستی باید در همه حال به ما وفادار باشد و این وفاداری را در زمان‌های سخت و آسان نشان دهد. شاعر همچنین تاکید می‌کند که وقتی خوشی و ثروتی به دست می‌آوریم، نباید دوستان واقعی را فراموش کنیم و در کنار آن‌ها باشیم.
در جهان دانی که گردد معتبر؟آنکه او را باک نبود از خطر
هوش مصنوعی: در دنیا چه کسی اعتبار و ارزش پیدا می‌کند؟ کسی که از خطر و چالشها نترسد.
کم کند با کس وفا این روزگارجور دار نیست‌اش با مهر کار
هوش مصنوعی: این روزگار به کسی وفا نمیکند و با عشق و محبت همکاری ندارد.
آنکه با تو روز غم می‌بست کارروز شادی هم بپرس‌اش زینهار
هوش مصنوعی: کسی که در روزهای غم و ناراحتی در کنار تو بود، حالا که روز شادی و خوشحالی است، حواست باشد که از او بپرس.
روز نعمت گر تو پردازی به کسروز محنت باشدت فریاد‌رس
هوش مصنوعی: اگر روزی خیر و برکت را به دیگران ببخشی، روزی که دچار زحمت و مشکل شوی، کسی به کمک تو خواهد آمد.
چون بیابی دولتی از مستعاناندر آن دولت مبُر از دوستان
هوش مصنوعی: وقتی به قدرت و موفقیتی دست پیدا کنی که به وسیله آن بتوانی از دیگران کمک بگیری، در آن زمان از دوستیهای گذشته خود دور شو.
مر ترا هر کس که او در غم بودچو رسد شادی همان همدم بود
هوش مصنوعی: هر کس که در غم و اندوه باشد، وقتی شادی به او برسد، همان شخصی که در غم بوده، میتواند همدم شادی او باشد.