بخش ۵۹ - در تفسیر این آیت که ارض اللّه واسعة ارض معنوی است که بیحد است و کران، همه عقول و ملائکه و ارواح در آن ارض ساکن‌اند و مقیم و در بیان آنکه شیخ را کرامتهای عالی است که مرید از آن مستفید گردد و از تأثیر نظر شیخ بینا شود و روشن و صافی و از حبس تن برهد و از شمشیر اجل خلاص یابد کسی که این نوع کرامتها از شیخ دیده باشد بکرامتهای دیگر که تعلق بدنیا دارد و در آنجا او را فایده‌ای نیست کی التفات کند. مثلا مرید کاری کرد مثل خوردن و خفتن چون شیخ بوی گوید که فلان چیز خوردی او را آن چه فایده خواهد بودن چون خود میداند که چه خورده است از آن گفت او را علمی نو حاصل نشود. لیکن چون او را از اسرار غیب که بیخبر بود آگاه گرداند در آنجا ویرا فایدۀ عظیم باشد هر که چنین کرامت اعلی را دیده باشد بکرامت ادنی سر فرود نیارد.

هوش مصنوعی: این متن شعر معروفی از مولانا جلال‌الدین رومی است که به توصیف جهان و ارتباط انسان با خدا می‌پردازد. در این شعر، رومی به عمق وجود و لاجرم فنا و بی‌نهایت بودن خدا اشاره می‌کند. او می‌گوید که جهان مادی و جسمانی تنها مانند پوسته‌ای است و حقیقت اصلی در وجود خداوند نهفته است. شاعر کسانی که به حقیقت نزدیک‌تر هستند و به خدا ایمان دارند را به عنوان کسانی معرفی می‌کند که می‌توانند کرامت‌ها و نشانه‌های الهی را درک کنند. او بحث می‌کند که فهم و بینش حقیقت به چشم دل نیاز دارد و کسانی که در پی گنج‌های معنوی هستند، باید خود را خدمتگزار خداوند کنند. در آخر، رومی به دوگانگی‌های وجود اشاره می‌کند؛ قهر و لطف خداوند با انسان‌ها، و این‌که در حالی که دنیا پر از چالش و سختی است، عشق و وصال به خدا می‌تواند انسان را از این دشواری‌ها رهایی بخشد. در مجموع، این شعر به جست‌وجوی انسان برای درک حقیقت و نزدیکی به خدا پرداخته و نشان‌دهنده انفعالات درونی اوست.