بخش ۵۲ - منوّر رازی
هوش مصنوعی: میرزا الله ویردی، یکی از مریدان و خالص‌کیشان حاج محمد جعفر همدانی بود و مدتی هم در خدمت حاج محمد رضای همدانی قرار داشت. او به خاطر تلاش و همت این بزرگوار، به سالکان طریقت و جویندگان حقیقت تبدیل شد. فقیر او را ملاقات کرده و به خصوصیات مثبت و شعرهایش اشاره کرده است. یکی از اشعارش به صورت رباعی بیان شده که در آن به عشق ازلی و گنجینه‌های درون اشاره دارد.
اسمش میرزا اللّه ویردی. از جملهٔ مریدان و اخلاص کیشان حضرت قطب العارفین حاج محمد جعفر همدانی بود و مدتها نیز خدمت جناب حاج محمد رضای همدانی را نموده. از یمن همت ایشان از سالکان مسلک طریقت و ناهجان منهج حقیقت گردید. فقیر او را ملاقات نمود. گرم روی، با حال و فقیری ستوده خصال بود. گاهی شعر می‌گفته. این رباعی از اوست:
هوش مصنوعی: میرزا الله ویردی نام داشت و از مریدان و علاقه‌مندان حاج محمد جعفر همدانی، که به عنوان قطب عارفان شناخته می‌شود، بود. او مدت زیادی به خدمت حاج محمد رضای همدانی مشغول بود و به واسطه تلاش‌های او، به جمع سالکان طریقت و پیروان حقیقت پیوست. فقیر او را ملاقات کرد و متوجه شد که او شخصی گرم‌رو و با ویژگی‌های پسندیده است. گاهی اوقات نیز شعر می‌سرود. یکی از رباعی‌هایش به این صورت است:
مهر ازلی در دل بی کینهٔ ماستمنزلگه اسرار نهان سینهٔ ماست
هوش مصنوعی: عشق و محبت جاودانه‌ای در دل ما وجود دارد و این دل مکانی برای نگهداری رازهای درون ماست.
ما گرچه خرابیم ز ما در مگذرکان گنج خفی درون گنجینهٔ ماست
هوش مصنوعی: اگرچه ما در وضعیت بدی قرار داریم و ممکن است نقص‌هایی داشته باشیم، اما ارزش ما را نادیده نگیر. چرا که در درون ما چیزی گرانبها و ارزشمند وجود دارد که در ظاهر قابل دیدن نیست.