بخش ۵۶ - منظور شیرازی

هوش مصنوعی: آقامحمد ابراهیم شخصی با ویژگی‌های نیکو و اخلاق پسندیده است. او با افراد محترم دوستی دارد و در کنار فقرا نیز مهربان است. طبع او لطیف و عالی است و از افرادی است که به هنر و ذوق علاقه‌مند است. ظاهری دلپسند دارد و باطنش پر از خیر و برکت است. او بیشتر اوقات را در شیراز می‌گذراند و در بین هم‌دوره‌ای‌های خود برتر است. به دلیل استعداد و نزدیکی‌اش به فضائل روحی و اخلاقی، در درگاه شاه زمان مورد توجه قرار گرفته و در جلسات خصوصی در کنار دیگران شناخته شده است. او در سفر و اقامت، به ویژه در زمان خواب، روایت‌هایی شیرین از رموز حمزه بیان می‌کرد تا آرامش بخش دیگران باشد. او همچنین به جناب شیخ عارف الصمدانی حاجی محمد جعفر همدانی ارادت خاصی پیدا کرد و سپس به خدمت جناب حاج محمد رضای همدانی رسید و در مسیر سلوک خود تلاش کرد. در نهایت، او با فقرا ارتباط نزدیک و دوستی داشت و در سال ۱۲۵۴ درگذشت.

هوش مصنوعی: ای راضی به ظواهر، اگر من در آن مکان سجده کنم، عیب نکن. چرا که خداوند عشق است و ممکن است عشق مرا از خانه حرام به خانه بت پرستی بکشاند.

هوش مصنوعی: شخصی که خوشبین و خوشحال است، با دست خود از نعمت‌های این دو دنیا بهره‌مند می‌شود، و هر کسی که پایش به در خانه‌ی پیر مغان برسد، به یکباره از این نعمت‌ها بهره‌مند خواهد شد.

هوش مصنوعی: نمی‌دانم در ساغر چه چیزهایی وجود دارد، اما می‌دانم که ساقی همیشه مرا از جامی به حال مستی و خرابی می‌کشاند.

هوش مصنوعی: زمان آن خوش‌گذران بی‌خیال است که جز عشق دوست، هیچ آرزویی در دل ندارد.

هوش مصنوعی: پایان کار هرگز برای کسی که در مقام قدرت است، نه دغدغه‌ای وجود دارد و نه ترسی از نگهبان.

هوش مصنوعی: ای خدای من، مرا در عشق به خود گرفتار کن و از دیگران بی‌نیازم کن.

هوش مصنوعی: یک بار از فکر و اندیشهٔ عقلانی‌ام رهایم کن و با عشق خالص و صاف، مرا مست و شاد کن.