شمارهٔ ۹۱
هوش مصنوعی: این اشعار درباره زیبایی و جذابیت محبوب و تأثیر آن بر شاعر است. شاعر به توصیف زلف و چهره محبوب می‌پردازد و تأکید می‌کند که این زیبایی می‌تواند احساسات و نتیجه‌گیری‌های متفاوتی در دل و عقل او ایجاد کند. او از عشق و انتظار وصال می‌گوید و به تمثیل‌های جالبی از زیبایی و پرهیز اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر با نوعی ناامیدی از وعده‌های وصال محبوب صحبت می‌کند و به دورویی در احساسات اشاره دارد.
این نه زلفست آنکه او بر عارض رخشان نهادصورت جوریست کو بر عدل نوشروان نهاد
هوش مصنوعی: اینکه این زلف، زلف نیست، بلکه زیبایی بسیار خاصی است که بر چهره آنان نقش بسته است. این زیبایی مانند صورتی است که بر دلایل عدالت و انصاف پادشاهان نیکوکار نهاده شده است.
گر زند بر زهر بوسه زهر گردد چون شکریارب آن چندین حلاوت در لبی بتوان نهاد
هوش مصنوعی: اگر بوسهای بر زهر زده شود، زهر مانند شکر میشود. ای خدا، چقدر میشود این شیرینی را در یک لب گنجاند.
توبه و پرهیز ما را تابش از هم باز کردتا به عمدا زلف را بر آن رخ تابان نهاد
هوش مصنوعی: توبه و پرهیز ما باعث شد که احساسات و ارتباطاتمان روشنتر شود، تا اینکه با اراده خود، زلفی زیبا را بر چهره باصفای او قرار دادیم.
از دل من وز سر زلفین او اندازه کردآنکه در میدان مدار گوی در چوگان نهاد
هوش مصنوعی: کسی که از دل من و از زیباییهای موهای او اندازهگیری کرده است، در میدان بازی چنان گوی را در وسط زمین قرار داد که قابلتوجه و ترسیم است.
دیدمش یک روز شادان و خرامان از کشیهمچو ماهی کش فلک یک روز در دوران نهاد
هوش مصنوعی: یک روز او را مشاهده کردم که خوشحال و با ناز راه میرفت؛ گویی درخشش و زیبایی او مانند ماهیای بود که در آسمان به آرامی در حرکت است.
گفتم ای مست جمال آن وعدهٔ وصل تو کوخوش بخندید آن صنم انگشت بر دندان نهاد
هوش مصنوعی: به او گفتم: ای دوست زیبای من، آن وعدهٔ دیدار تو کجاست؟ او با لبخندی که به چهره داشت، انگشتش را به دندان گذاشت و سکوت کرد.
گفت مستم خوانی و بر وعدهٔ من دل نهیساده دل مردا که دل بر وعدهٔ مستان نهاد
هوش مصنوعی: می‌گوید که تو مستی و حرفهای من را میشنوی، اما به وعده‌های من دل خوش میکنی. ای مرد ساده دل، آگاه باش که بر وعده‌های مستها نباید تکیه کرد.