شمارهٔ ۱۸۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از معشوق خود می‌خواهد که او را ترک نکند و محبتش را فراموش نکند. او از دل رنجور خود سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که تنها در کنار محبوبش احساس آرامش می‌کند. شاعر همچنین اشاره می‌کند که در دنیا هیچ چیز دیگری برایش مهم نیست جز عشق محبوب و خواهان نزدیکی اوست. در نهایت، او بیان می‌کند که حتی اگر کسی در عمر خود اشتباهی مرتکب شود، نباید همه آن را به حساب او گذاشت.
هر زمان چنگ بر کنار مگیردل مسکین من شمار مگیر
هوش مصنوعی: هرگز دل ضعیف و بیچارهام را فراموش نکن و از کنار آن دور نشو.
یک زمان در کنار گیر مراور نگیری ز من کنار مگیر
هوش مصنوعی: مدتی را در کنارم باش و اگر نمیتوانی من را در آغوش بگیری، حداقل از کنارم نرو.
جز به مهر تو میل نیست مراجز مرا در زمانه یار مگیر
هوش مصنوعی: جز به محبت تو نمیخواهم چیزی، پس در این دنیا هیچ کس جز من را به خود نپذیر.
گر نخواهی که بی‌قرار شومجز به نزدیک من قرار مگیر
هوش مصنوعی: اگر نمیخواهی آشفته و بی‌قرار شوم، بهتر است نزدیک من نمانی و آرامش ندهی.
بر سنایی ز دهر بیدادستتو کنون طبع روزگار مگیر
هوش مصنوعی: در این دنیا، روزگار همیشه به نفع تو نیست و روزهای سخت و ناملایمتی پیش میآید، پس به افسوس و ناراحتی بر خود مسلط شو و اجازه نده که این وضعیت بر تو تأثیر منفی بگذارد.
به همه عمر اگر کند گنهییک گنه را ازو هزار مگیر
هوش مصنوعی: اگر کسی در طول عمرش خطایی مرتکب شده باشد، نباید به خاطر آن فقط یک اشتباه، هزاران اشتباه دیگر به او نسبت داد.