شمارهٔ ۱۷۹
هوش مصنوعی: این شعر به غم و شادی و زندگی می‌پردازد. شاعر از ساقی می‌خواهد که شراب بدهد و از زیبایی‌ها و لذت‌ها غافل نشود. او تأکید می‌کند که حتی در دشواری‌ها باید به خوشی‌ها و خوشبختی‌ها نگاه کرد و از آن‌ها بهره‌مند شد. به ویژه، او بر این نکته تأکید دارد که هیچ چیز در این دنیا کامل نیست و باید گرایش به خوبی‌ها را مشاهده کرد. پیام کلی شعر تشویق به استفاده از زندگی و لذت بردن از آن، با وجود غم‌ها و مشکلات است.
ساقیا می ده و نمی کم گیروز سر زلف خود خمی کم گیر
هوش مصنوعی: ای ساقی، با خوشی شراب بده و نگران کم شدن آن نباش، و به خاطر موهای خود از هیچ چیزی کم نکن.
گر به یک دم بمانده‌ای در دامجستی از دام پس دمی کم گیر
هوش مصنوعی: اگر در یک لحظه در دام گیر کردهای، با یک حرکت سریع نجات پیدا کن و زمان را از دست نده.
رو که عیسی دلیل و همره تستره همی رو تو مریمی کم گیر
هوش مصنوعی: به راهی برو که عیسی، پیامبر بزرگ، به تو نشان میدهد و در این مسیر همراه توست. هیچوقت مریم، مادر عیسی، را فراموش نکن و از او الهام بگیر.
عالمی علم بر تو جمع شدستعلم باقیست عالمی کم گیر
هوش مصنوعی: علم و دانش در نزد تو به حدی جمع شده که با آن میتوانی به جایگاه بلندی دست یابی. اما بدان که دانش همیشگی و پایدار، در اختیار تنها عدهای خاص است. بنابراین، به دنبال آن علم نایاب باش و در جمع دانشمندان کمتر بیافت.
ز کما بیش بر تو نقصان نیستچون تو بیشی ز کم کمی کم گیر
هوش مصنوعی: تو هیچ کمبودی نداری، چون در وجود تو از هر چیز بیشتری هست. بنابراین, اگر چیزی از تو کم باشد، نباید نگران باشی و باید به غنای وجود خودت توجه کنی.
بم گسسته ست زیر و زار خوشستزحمت زخمه را به می کم گیر
هوش مصنوعی: آفتاب غم و غصهها را برطرف کرده و حالا زمان شادمانی و خوشی است؛ بنابراین از زحمت و تلاش بیمورد کم کنید و به خوشی بپردازید.
گر سنایی غمی‌ست بر دل تویا غمی باش یا غمی کم گیر
هوش مصنوعی: اگر سنایی غمی در دل تو دارد، یا اینکه خود غم داشته باشی یا غم را به مقدار کمی بپذیر.