شمارهٔ ۲۲۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حس عمیق عشق و درد ناشی از آن است. شاعر به معشوق خود ابراز می‌کند که او همه وجودش را فدای دیدار او کرده و حتی با وجود آزارهایی که از او می‌بیند، همچنان به او وابسته و گرفتار است. شاعر به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که با وجود تلخی‌ها، همچنان شیفته اوست. در نهایت، احساس رنج و دل‌تنگی خود را از طعنه‌ها و آزارهای معشوق ابراز می‌کند، به رغم اینکه دیگران می‌توانند به راحتی درباره عشق صحبت کنند، او همچنان در عذاب و غم خود باقی‌مانده است.
صنما تا بزیم بندهٔ دیدار توامبتن و جان و دل دیده خریدار توام
هوش مصنوعی: ای معشوق، من تمام وجودم را برای دیدارت وقف کردهام و دل و جانم مشتاق توست.
تو مه و سال کمر بسته به آزار منیمن شب و روز جگر خسته ز آزار توام
هوش مصنوعی: تو مانند ماهی که کمرش را برای آزار من بسته، من در تمام شب و روز دلم به خاطر آزار تو میسوزد و خستهام.
گرچه از جور تو سیر آمده‌ام تا بزیمبکشم جور تو زیرا که گرفتار توام
هوش مصنوعی: با اینکه از ظلم و ستم تو خسته شدهام و میخواهم از آن دور شوم، اما هنوز در دام تو گرفتارم.
زان نکردی تو همی ساخت بر من که تراآگهی نیست که من سوختهٔ زار توام
هوش مصنوعی: تو بیخبر از حال من، کارهایی میکنی که نمیدانی من چقدر تحت تأثیر عشق تو دچار سوختگی و درد هستم.
گرچه آرایش خوبان جهانی به جمالبه سر تو که من آرایش بازار توام
هوش مصنوعی: هرچند زیباییهای دنیا در چهره تو جمع شده، اما من خودم همیشه در پی زیباییهای تو هستم.
نه عجب گر بکشم تلخی گفتار ترازان که من شیفتهٔ خوبی دیدار توام
هوش مصنوعی: چطور ممکن است که از گفتههای تلخ تو ناراحت شوم، وقتی که من به زیبایی و دیدار تو علاقهمندم؟
دزد شبرو منم ای دلبر اندر غم توچون سنایی ز پی وصل تو عیار توام
هوش مصنوعی: من دزد شبانه هستم، ای معشوق من. در غم تو مانند سنایی، دنبال وصالت میگردم و به خاطر تو دلاور و شجاع شدهام.
گرچه عشاق دل آسودهٔ گفتار منندمن همه ساله دل آزردهٔ گفتار توام
هوش مصنوعی: هرچند که عاشقان از صحبتهای من راحت و خوشحالند، اما من هر ساله به خاطر حرفهای تو دلخور و ناراحت هستم.