شمارهٔ ۲۲۴
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عمیق‌ترین احساسات عشق و وابستگی نسبت به محبوب است. شاعر به صراحت می‌گوید که تا زنده است، دلش از مهر معشوق جدا نخواهد شد و هرچند در ظاهر آزاد به نظر می‌آید، در واقع بنده عشق محبوبش است. او بیان می‌کند که عشق و محبت محبوبش از ازل با جانش پیوند خورده و هیچ راه رستگاری جز او برایش وجود ندارد. شاعر به وفاداری خود نسبت به معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی از دنیا و دین به خاطر عشق او گذشته است. او تمام دردها و مشکلاتش را در راستای عشق می‌پذیرد و در نهایت به احساس درماندگی و ضعف خود در این راه اعتراف می‌کند.
برندارم دل ز مهرت دلبرا تا زنده‌امور چه آزادم، تو را تا زنده‌ام، من بنده‌ام
هوش مصنوعی: من هیچگاه از عشق تو دل نمیکنم و تا زمانی که زنده‌ام، به تو وابستهام. حتی اگر آزاد باشم، باز هم بنده و پیرو تو هستم.
مهر تو با جان من پیوسته گشت اندر ازلنیست روی رستگاری زو مرا تا زنده‌ام
هوش مصنوعی: عشق و محبت تو از ابتدا با وجود من گره خورده است و تا زمانی که زنده‌ام، هیچ راهی برای نجات و رهایی از آن ندارم.
از هوای هر که جز تو جان و دل بزدوده‌اموز وفای تو چو نار از ناردان آگنده‌ام
هوش مصنوعی: من از محبت و عشق هر کسی جز تو دلتنگ و خستهام و وفای تو را مثل آتش از آتشنشانان پرورش یافتهام.
عشق تو بر دین و دنیا، دلبرا بگزیده‌امخواجگی در راه تو در خاک راه افگنده‌ام
هوش مصنوعی: عشق تو را انتخاب کردهام و برای آن از دین و دنیای خود گذشتهام. به خاطر تو، با افتادگی و تواضع در راه تو قدم گذاشتهام.
تا بدیدم درج مروارید خندان تو رابس عقیقا کز دریغ از دیده بپراکنده‌ام
هوش مصنوعی: وقتی مروارید خندان تو را دیدم، تمام احساسات و حسرتهایم بر اثر این دیدار از چشمهایم بیرون ریخت.
تا به من بر لشگر اندوه تو بگشاد دستاز صلاح و نیکنامی دست‌ها بفشانده‌ام
هوش مصنوعی: از زمانی که غم تو بر قلبم حاکم شده، دیگر هیچ تلاشی برای خوبی و نیکنامی انجام ندادهام و دست از همه چیز کشیدهام.
دست‌دست من بُد از اول که در عشق آمدمکم زدم تا لاجرم در شش‌دره درمانده‌ام
هوش مصنوعی: از همان ابتدا که وارد دنیای عشق شدم، دیگر نتوانستم به خوبی عمل کنم و در نهایت به وضعیتی ناامیدانه رسیدم.