شمارهٔ ۲۳۲
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و تلاش برای دستیابی به اهداف و آرزوها اشاره دارد. شاعر به همت بلند و آزادگی روح انسان تأکید می‌کند و می‌گوید که بهتر است همچون قلندران که از دانش و علم فراتر رفته‌اند، زندگی کنیم. او به عشق و فداکاری برای خانواده اشاره می‌کند و بیان می‌کند که باید با تلاش و کوشش به راحتی و خوشبختی برسیم. شاعر همچنین به لذت‌های زندگی و نوشیدن شراب به عنوان وسیله‌ای برای رهایی از بندهای زندگی اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که باید از قید و بندهای اجتماعی رها شویم. در نهایت او از ترسی که از بدی‌ها وجود دارد می‌گوید و می‌خواهد که با محبت و دوری از نگرانی‌ها زندگی کنیم.
ما عاشق همت بلندیمدل در خود و در جهان چه بندیم
هوش مصنوعی: ما عاشق تلاش و ارادهی بلند هستیم و در دل خود و در این دنیا هیچ چیزی را به خود نمیسپریم.
آن به که یکی قلندری وارمی‌گیریم ار چه دانشمندیم
هوش مصنوعی: بهتر است که مانند یک عارف و بیخیال زندگی کنیم، حتی اگر به دانش و علم آگاهی داشته باشیم.
از بهر پسر به سر بیاییموز بهر جگر جگر برندیم
هوش مصنوعی: برای فرزند خود به زحمت میافتم و به خاطر عزیز دلم همواره تلاش میکنم.
ار هیچ شکار حاجت آیدخود را به دو دست ما کمندیم
هوش مصنوعی: اگر به هیچ شکاری نیاز باشد، خود را با دو دستمان به دام میانداختیم.
با یک دو سه جام به که خود رازنار چهار کرد بندیم
هوش مصنوعی: با یکی، دو، سه جام، بهتر است که خود را از زنجیر چهار رها کنیم و آزاد شویم.
خود را به دو باده وارهانیمچون زیر هزار گونه بندیم
هوش مصنوعی: ما باید خود را از شر دو نوشیدنی رها کنیم، چون در زیر هزاران نوع قید و بند گرفتار هستیم.
ای یار ز چشم بد چه ترسیبر آتش می چو ما سپندیم
هوش مصنوعی: عزیزم، از چشم بد نترس؛ ما مانند اسپند روی آتش میمانیم.
چندان بخوریم می که از خودآگه نشویم زان که چندیم
هوش مصنوعی: ما آنقدر مینوشیم که از خودمان غافل میشویم و دیگر متوجه حال و احوال خودمان نیستیم.